ಸಾನ್ವಿ ಬಂದ ನಂತರದ ಮೊದಲ ಮಳೆ..
ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸಾನ್ವಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದೆವು.
ಎಷ್ಟು ಗೊತ್ತಾಯಿತೋ ಎನೋ..
ಈ ದಿನಗಳೇ ಹಾಗೇ, ಸಾನ್ವಿಗೆ ಎಲ್ಲದೂ ಹೊಸದು.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಸಾನ್ವಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ದೇವಸ್ಥಾನ ತಲುಪವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಸಾನ್ವಿ ನಿದ್ದೆ ಹೋಗಿದ್ದಳು. ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭರತನಾಟ್ಯದ ನಾದಕ್ಕೆ. ದೇವಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನವರಾತ್ರಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಭರತನಾಟ್ಯ. ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಗೆಜ್ಜೆಗಳು, ಒಡವೆಗಳಿಂದ ಕಂಗೋಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೃತ್ಯಗಾರ್ತಿಯರನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಾನ್ವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಎದ್ದೇಳುವ ಸಾನ್ವಿ, ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿನ ಘಂಟನಾದಕ್ಕಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಭರತನಾಟ್ಯದ ತಾಳಕ್ಕಾಗಲಿ ಬೆಚ್ಚದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಸರಸ್ವತಿ ಪೂಜೆ ದಿವಸ ಸಾನ್ವಿಗೆ ಮೊದಲ ಪುಸ್ತಕ ತಂದಿದ್ದೆವು. ಅದನ್ನು ಸಾನ್ವಿ ಓದುವ ದಿನಗಳಿನ್ನೂ ಬಹಳ ದೂರವಿದ್ದರೂ, ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ತಂದು, ಪೂಜೆಗೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟ ಹೂವನ್ನು ಸಾನ್ವಿ ಪಿಳಿಪಿಳಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನಂತರದ ಆಯುಧ ಪೂಜೆ ದಿವಸ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಾನ್ವಿಯ ಸ್ಟ್ರಾಲರ್ಗೂ ಪೂಜೆ ನಡೆಯಿತು. ಪೂಜೆ ನಂತರ, ಸಾನ್ವಿ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ನ ಡ್ರೈವರ್ ಸೀಟ್ ಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಕುಳಿತು ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಮಜವಾಗಿತ್ತು.
ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿಲು ಮರಳಿ ಬಂದ ಹಾಗಿದೆ..
ಬೆಳಕು ಇಣುಕುವ ಕಿಟಕಿಗಳ ಕಡೆ ಸಾನ್ವಿಯ ಆಸಕ್ತಿ ಸಹ ಹೆಚ್ಚಾದ ಹಾಗಿದೆ..
